آموزش سیستم عامل لینوکس
برای مشاهده نوع shell می توانید از دستور which به صورت زیر استفاده کنید.
$ which $SHELL
دقت کنید که برای مشاهده نوع SHELL باید محتوای داخل آن متغیر را مشاهده کنید. در سیستم عامل گنو لینوکس به این نوع متغیرها، متغیرهای محیطی گفته می شود. برای مشاهده محتوای این نوع متغیرها می توانید از دستور echo به صورت زیر برای همه متغیرها استفاده کنید.
$ echo $VAR
همچنین می توانید برای مشاهده تمامی متغیرهای محیطی در این سیستم عامل از دستور env استفاده کنید.
---------------------------------------------------------------------------------------
پارتیشن بندی از طریق خط فرمان در لینوکس
پارتیشن بندی از طریق رابطی گرافیکی برای هر کاربری آسان تر است. در صورتی که علاقه مندید از رابطی گرافیکی با امکاناتی خوب در سیستم عامل لینوکس استفاده کنید، می توانید از نرم افزارهای Gparted و Qtparted استفاده کنید. اما تصور کنید روی رایانه شما به دلایلی هیچ سیستم عاملی نصب نیست یا از بین رفته است. برای این که بتوانید هارددیسک خود را پارتیشن بندی کنید در برخی موارد لازم است از یک دیسک زنده استفاده کنید. از آن جایی که بسیاری از دیسک های زنده لینوکس نرم افزار cfdisk را که مخصوص پارتیشن بندی هارددیسک می باشد، داراست لازم بود این نرم افزار معرفی شود و کاربران محیط آن را مشاهده کنند.
از ویژگی های این نرم افزار می توان به سرعت بالا، قابلیت ساخت حداکثر پارتیشن پریمری ( چهار عدد) ، قابلیت پشتیبانی از انواع فایل سیستم ها اشاره کرد. برای استفاده از این نرم افزار کافی است به صورت زیر عمل کنید.
# cfdisk /dev/had
در مورد هارد من که یک هارددیسک IDE است از hda استفاده می شود که برای هارد دیگران می تواند متفاوت باشد.
---------------------------------------------------------------------------------------
راه اندازی مجدد سیستم و خاموش کردن آن در لینوکس
برای کاربرانی که بیشتر وقت خود را در سیستم عامل لینوکس در خط فرمان سپری می کنند، جالب است بدانند که می توان در این محیط ، سیستم خود را راه اندازی مجدد و حتی خاموش کنند. برای این منظور می توانند برای راه اندازی مجدد از دستور reboot و برای خاموش کردن سیستم از دستور halt استفاده کنند.
---------------------------------------------------------------------------------------
Auto_Login کردن سیستم عامل لینوکس
در سیستم عامل لینوکس به صورت پیش فرض برای هر بار ورود به سیستم عامل از شما یوزرنیم و پسورد پرسیده می شود همین امر برای بعضی از کاربران کم حوصله رنج آور است و مایلیند به صورت خودکار سیستم عامل بالا بیاید. برای برطرف کردن این مشکل در منوی بالای مدیر فایل در قسمت Go گزینه Setting را انتخاب کنید. در صفحه ای که مشاهده می کنید، در قسمت System Administration گزینه Login Manager را انتخاب کنید. در صفحه ای که نمایش داده می شود، در سربرگ convenience در قسمت سمت چپ گزینه Enable Auto_Login را فعال کنید و کلید Ok را بفشارید. بعد از این سیستم عامل برای ورود به آن از شما password نمی خواهد و به صورت خودکار وارد می شود.
---------------------------------------------------------------------------------------
بزرگ نمایی از صفحه مانیتور در لینوکس
اگر می خواهید مجموعه ای از نرم افزارهای سیستم عامل گنو/لینوکس را با جمعی از کاربران کار کنید نیاز زیادی به بزرگ نمایی تصویر دارید.
شما می توانید از طریق مجموعه کلیدهای Ctrl+Alt برای بزرگ نمایی تصویر و درمقابل با مجموعه کلیدهای Ctrl-Alt برای کوچک نمایی تصویر استفاده کنید، می توانید از آنها به صورت مکرر استفاده کنید تا اندازه تصویر مورد نظر خود را بیابید.
---------------------------------------------------------------------------------------
نحوه فارسی سازی صفحه کلید در انواع توزیع های گنو/لینوکس
یکی ازمواردی که بعد از نصب هر سیستم عاملی بسیار بااهمیت است، فارسی سازی صفحه کلید می باشد. در این جا می خواهیم روشی را به کاربران شرح دهیم که در همه توزیع های گنو/لینوکس می توان از آن استفاده کرد.
در محیط KDE ابزاری با نام Control Center وجود دارد که بسیاری از تنظیمات سیستم عامل از جمله فارسی سازی صفحه کلید در این قسمت تنظیم می شود. بعد از انتخاب این ابزار در قسمت Regional & Language گزینه Keyboard Layout را انتخاب کنید. در صفحه ای که مشاهده می کنید گزینه Enable Keyboard Layout را علامت دار کنید، در کادر پایین آن می توانید در کادر سمت چپ با انتخاب گزینه Iran و فشردن کلید Add آن را به کادر سمت راست اضافه کنید. بعد از اعمال تغییرات، کلید Ok را بفشارید.
مشاهده می کنید که در انتهای panel ( نوار پایین صفحه) تصویر یک پرچم نمایش داده می شود. بعد از آن در صورتی که روی آن کلیک کنید صفحه شما فارسی خواهد شد. ممکن است این کلیک کردن روی پرچم برای این که صفحه کلید فارسی فعال شود، ملال آور باشد. به منظور سرعت بیشتر به هنگام تایپ، بهتر است از دکمه های میانبر برای تغییر صفحه کلید خود استفاده کنید. برای این منظور دوباره به ابزار Control Center مراجعه کنید، و بار دیگر به آدرس Regional & Language می رویم و این بار گزینه Keyboard Shortcut را انتخاب می کنیم. دراین صورت پنجره ای باز خواهد شد که کلیه کلیدهای میان بر سیستم عامل لینوکس در یک دسته بندی مشخص در این قسمت تنظیم می شود. در کادری که مشاهده می کنید به انتهای آن مراجعه کنید و در قسمت Switch to Next Keyboard مجموعه کلیدهای موردنظر خود را برای تغییر زبان صفحه کلید را انتخاب کنید. روشی که در مورد آن توضیح داده شد، در همه توزیع های لینوکس که از محیط KDE استفاده می کند، قابل استفاده است. اما در مورد محیط GNOME روند کار به صورت دیگر است. روش دیگر که می توانید از طریق آن زبان صفحه کلید خود را آسان تر تغییر دهید تنظیم دستی فایل etc/X11/xorg.confg است. ولی به علت حساسیت بالای این فایل ، تغییر دستی آن به وسیله کاربران غیرحرفه ای توصیه نمی شود.
---------------------------------------------------------------------------------------
تبدیل بسته های نرم افزاری به یکدیگر در لینوکس
برخی اوقات بسته نرم افزاری مخصوص یک توزیع خاص پیدا نمی شود یا به دلایل دیگری مجبور هستید تا یک بسته را به بسته ی دیگر تبدیل کنید.
یکی از ابزارهایی که برای این کار موجود است، ابزار alien می باشد که با استفاده از آن خواهید توانست بسته های deb و rpm و tgz را به یکدیگر تبدیل کنید. البته به دلیل پیچیدگی هایی که وجود دارد، برخی اوقات alien ممکن است نتواند به درستی عمل نماید و در چنین مواقعی است که باید برنامه را به طور دستی کامپایل و نصب نمایید.
توجه داشته باشید که برای تبدیل بسته ها به یکدیگر باید در حالت کاربر ریشه قرار داشته باشید، سوئیچ هایی که برای این نرم افزار استفاده می شود برای آن مشخص می کند که خروجی داده شده چه نوع بسته نرم افزاری می باشد. در زیر تعدادی از این سوئیچ ها آمده است.
در صورتی که از سوییچ –d استفاده کنید خروجی به صورت یک بسته نرم افزاری برای توزیع دیبان با پسوند deb خواهد بود، و نحوه استفاده از آن به صورت زیر است: ( این سویچ به صورت پیش فرض برای alien تعریف شده است.)
# alien –d software.rpm
در صورتی که بخواهید بسته نرم افزاری rpm برای توزیع های suse یا redhat بسازید، می توانید از سوئیچ r- به صورت زیر استفاده کنید:
# alien –r software.deb
برای تولید بسته های tgz که مخصوص توزیع اسلکور است نیز می توانید از سویئچ –t استفاده کنید.
در صورتی که مایلید بسته بعد از تبدیل به صورت خودکار نصب شود می توانید از سویئچ –i استفاده کنید، در این صورت بسته بعد از تبدیل، نصب می شود و مشاهده نخواهدشد. پس اگر مایلید بسته را بعد از تبدیل، نگهداری کنید از این سوئچ استفاده نکنید.
به علت پیچیدگی فرایند تبدیل بسته های نرم افزاری به یکدیگر alien ممکن است با شکست روبه رو شود، البته در اکثر موارد alien خوب کار می کند. مشکلی که بیشتر از همه اهمیت دارد، عدم بررسی Dependencies یا وابستگی نرم افزاری است، به این صورت که alien بسته را بدون مشکل تبدیل می کند ولی به هنگام نصب بسته، خطایی حاکی از عدم تطابق یک نسخه از کتابخانه های موجود با نسخه مورد نیاز را می دهد. توجه داشته باشید که هنگامی که بسته ای را تبدیل می کنید، سیستم نام گذاری آن مطابق با بسته مقصد تغییر داده شود، نرم افزار alien در دیسک های همراه توزیع های دیبان و زوزه موجود است.
نمایش پستها با برچسب سیستم عامل. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب سیستم عامل. نمایش همه پستها
۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۱, دوشنبه
۱۳۸۷ اسفند ۱۷, شنبه
راهنمای نصب ویندوز
یکی از مهارت هایی که هر کاربر رایانه باید فراگیرد، نصب سیستم عامل روی رایانه است.
سیستم عامل پس از مرور زمان که روی رایانه مورد استفاده قرار می گیرد، ممکن است به هر دلیلی مانند نفوذ ویروس و... دچار مشکل شود. در چنین حالتی بهترین راهکار نصب یک ویندوز جدید روی کامپیوتر است.
نصب ویندوز XP روی نسخه های قدیمی ویندوز
ویندوز XP را می توان به دو روش روی ویندوزهای قدیمی نصب کرد که ما به شرح آن می پردازیم.
1- روش اول : ارتقای سیستم عامل فعلی به ویندوز XP است که در اصطلاح به آن Upgrade می گویند.
در این روش سیستم عامل windows me، windows 98، windows NT یا 2000 را به XP ارتقا می دهیم. پس از عملیات نصب، ویندوز XP تمام تنظیمات ویندوز قبلی را دارد و تمام برنامه های ویندوز قبلی روی ویندوز جدید موجود است، اگر چه بعضی از آن ها ممکن است اجرا نشود.
در این حالت پس از نصب ویندوز XP، ویندوز قبلی دیگر روی رایانه شما وجود نخواهد داشت.
2- روش دوم که به آن نصب جدید می گویند، یک نسخه کاملا مستقل از ویندوز XP روی رایانه نصب می شود و ویندوز قبلی نیز وجود دارد. به طوری که هنگام روشن شدن رایانه از شما پرسیده می شود که قصد دارید با کدام سیستم عامل کار کنید. در این حالت دو یا چند سیستم عامل به صورت مستقل از یکدیگر می تواند کار کند.
نکته مهم در حالت فوق این است که باید برای ویندوز جدید یک درایو دیگر تعریف کنیم. به عنوان مثال اگر ویندوز قبلی روی درایو C نصب شده باشد، ویندوز XP را باید در درایو D یا E یا ... نصب کرد.
برای نصب ویندوز XP عملیات زیر را به ترتیب انجام می دهیم:
ابتدا دستگاه را روشن کرده و ویندوز قبلی را اجرا می کنیم، سپس سی دی نصب ویندوز XP را در سی دی رام قرار می دهیم تا سی دی به صورت خودکار اجرا شود و پنجره ای را روی صفحه نمایش ایجاد کند. در پنجره موجود، روی گزینه Install windows xp کلیک و بعد نوع نصب خود را مشخص می کنیم. ما نوع نصب را new installation قرار می دهیم تا هم ویندوز قبلی و هم XP را در کنار هم داشته باشیم و سپس دکمه next را کلیک می کنیم.
در پنجره بعدی accept this agreement را برای قبول موافقت نامه نرم افزاری مایکروسافت انتخاب می کنیم و باز هم با کلیک روی next به مرحله بعدی برای نصب قدم می گذاریم.
پنجره جدید، شماره سریال ویندوز XP را سوال می کند. این شماره ها را می توان از روی جلد سی دی ویندوز بخوانیم و در محل های مشخص شده وارد کنیم. البته گاهی ممکن است این شماره سریال دریک فایل متنی درون سی دی باشد.
پنجره بعدی که روبروی شما باز می شود، گزینه ای را برای انتخاب زبان اصلی دارد که ما زبان مورد نظر خود را از آن انتخاب می کنیم.
دکمه Advanced option را برای تنظیم نحوه نصب کلیک می کنیم تا پنجره آن باز شود.
در این پنجره نام پوشه ویندوز را می توانیم تعیین کنیم. حتما گزینه زیر را انتخاب کنید.
“ I want to choose the installation drive and…”
دلیل انتخاب این گزینه این است که هنگام نصب، درایو محل نصب ویندوز از ما پرسیده شود، در غیر این صورت به طور خودکار، ویندوز در درایو C نصب می شود. با ورود به مرحله بعد از ما سوال می شود که می خواهیم آخرین تغییرات فایلهای نصب ویندوز XP را از سایت مایکروسافت دریافت کنیم یا خیر؟ گزینه No را انتخاب می کنیم و برای ورود به مرحله بعد روی Next کلیک می کنیم.
با گذر از این مراحل برنامه نصب، فایل ها و برنامه های لازم برای اجرای ویندوز، روی رایانه کپی می شود. هنگام کپی کردن فایل ها، برنامه نصب امکانات و قابلیت های ویندوز XP نمایش داده می شود. در نهایت، برنامه نصب ویندوز، رایانه شما را Restart می کند.
پس از راه اندازی مجدد، ویندوز شروع به شناسایی سخت افزارهای رایانه می کند. در این مرحله شما باید درایوهای سیستم خود مانند درایو مادربرد را نصب کنید. در نهایت سیستم بعد از شناسایی سخت افزارها دوباره restart می شود.
در مرتبه بعدی نام کاربر از شما پرسیده می شود که می توان چند کاربر را برای استفاده از رایانه مشخص کرد. در این جا نصب ویندوز به پایان می رسد تا شما یک سیستم عامل کارآمد را روی سیستم خود داشته باشید.
سیستم عامل پس از مرور زمان که روی رایانه مورد استفاده قرار می گیرد، ممکن است به هر دلیلی مانند نفوذ ویروس و... دچار مشکل شود. در چنین حالتی بهترین راهکار نصب یک ویندوز جدید روی کامپیوتر است.
نصب ویندوز XP روی نسخه های قدیمی ویندوز
ویندوز XP را می توان به دو روش روی ویندوزهای قدیمی نصب کرد که ما به شرح آن می پردازیم.
1- روش اول : ارتقای سیستم عامل فعلی به ویندوز XP است که در اصطلاح به آن Upgrade می گویند.
در این روش سیستم عامل windows me، windows 98، windows NT یا 2000 را به XP ارتقا می دهیم. پس از عملیات نصب، ویندوز XP تمام تنظیمات ویندوز قبلی را دارد و تمام برنامه های ویندوز قبلی روی ویندوز جدید موجود است، اگر چه بعضی از آن ها ممکن است اجرا نشود.
در این حالت پس از نصب ویندوز XP، ویندوز قبلی دیگر روی رایانه شما وجود نخواهد داشت.
2- روش دوم که به آن نصب جدید می گویند، یک نسخه کاملا مستقل از ویندوز XP روی رایانه نصب می شود و ویندوز قبلی نیز وجود دارد. به طوری که هنگام روشن شدن رایانه از شما پرسیده می شود که قصد دارید با کدام سیستم عامل کار کنید. در این حالت دو یا چند سیستم عامل به صورت مستقل از یکدیگر می تواند کار کند.
نکته مهم در حالت فوق این است که باید برای ویندوز جدید یک درایو دیگر تعریف کنیم. به عنوان مثال اگر ویندوز قبلی روی درایو C نصب شده باشد، ویندوز XP را باید در درایو D یا E یا ... نصب کرد.
برای نصب ویندوز XP عملیات زیر را به ترتیب انجام می دهیم:
ابتدا دستگاه را روشن کرده و ویندوز قبلی را اجرا می کنیم، سپس سی دی نصب ویندوز XP را در سی دی رام قرار می دهیم تا سی دی به صورت خودکار اجرا شود و پنجره ای را روی صفحه نمایش ایجاد کند. در پنجره موجود، روی گزینه Install windows xp کلیک و بعد نوع نصب خود را مشخص می کنیم. ما نوع نصب را new installation قرار می دهیم تا هم ویندوز قبلی و هم XP را در کنار هم داشته باشیم و سپس دکمه next را کلیک می کنیم.
در پنجره بعدی accept this agreement را برای قبول موافقت نامه نرم افزاری مایکروسافت انتخاب می کنیم و باز هم با کلیک روی next به مرحله بعدی برای نصب قدم می گذاریم.
پنجره جدید، شماره سریال ویندوز XP را سوال می کند. این شماره ها را می توان از روی جلد سی دی ویندوز بخوانیم و در محل های مشخص شده وارد کنیم. البته گاهی ممکن است این شماره سریال دریک فایل متنی درون سی دی باشد.
پنجره بعدی که روبروی شما باز می شود، گزینه ای را برای انتخاب زبان اصلی دارد که ما زبان مورد نظر خود را از آن انتخاب می کنیم.
دکمه Advanced option را برای تنظیم نحوه نصب کلیک می کنیم تا پنجره آن باز شود.
در این پنجره نام پوشه ویندوز را می توانیم تعیین کنیم. حتما گزینه زیر را انتخاب کنید.
“ I want to choose the installation drive and…”
دلیل انتخاب این گزینه این است که هنگام نصب، درایو محل نصب ویندوز از ما پرسیده شود، در غیر این صورت به طور خودکار، ویندوز در درایو C نصب می شود. با ورود به مرحله بعد از ما سوال می شود که می خواهیم آخرین تغییرات فایلهای نصب ویندوز XP را از سایت مایکروسافت دریافت کنیم یا خیر؟ گزینه No را انتخاب می کنیم و برای ورود به مرحله بعد روی Next کلیک می کنیم.
با گذر از این مراحل برنامه نصب، فایل ها و برنامه های لازم برای اجرای ویندوز، روی رایانه کپی می شود. هنگام کپی کردن فایل ها، برنامه نصب امکانات و قابلیت های ویندوز XP نمایش داده می شود. در نهایت، برنامه نصب ویندوز، رایانه شما را Restart می کند.
پس از راه اندازی مجدد، ویندوز شروع به شناسایی سخت افزارهای رایانه می کند. در این مرحله شما باید درایوهای سیستم خود مانند درایو مادربرد را نصب کنید. در نهایت سیستم بعد از شناسایی سخت افزارها دوباره restart می شود.
در مرتبه بعدی نام کاربر از شما پرسیده می شود که می توان چند کاربر را برای استفاده از رایانه مشخص کرد. در این جا نصب ویندوز به پایان می رسد تا شما یک سیستم عامل کارآمد را روی سیستم خود داشته باشید.
۱۳۸۷ اسفند ۱۱, یکشنبه
ترفندهای لینوکس
تغییر دادن SUSE به منوی KDE در لینوکس
در صورتی که علاقه مندید به جای Menu از منوی KDE استفاده کنید، ابتدا روی Panel ( نوار پایین صفحه ) راست کلیک و گزینه Configuration Panel را انتخاب کنید. در صفحه ای که مشاهده می کنید در سربرگ Menus را قسمت Start Menu Style گزینه SUSE را به KDE تبدیل کنید.
نشان دادن کارت های شبکه و اطلاعات مربوط به آن ها در لینوکس
برای این که تمامی اطلاعات مربوط به کارت گرافیک شبکه خود را مشاهده کنید، می توانید از دستور زیر استفاده کنید:
# ifconfig –a
این دستور را می توانید بدون سوئیچ هم استفاده کنید.
مشاهده نوع shell در لینوکس
برای مشاهده نوع shell می توانید از دستور which به صورت زیر استفاده کنید.
$ which $SHELL
دقت کنید که برای مشاهده نوع SHELL باید محتوای داخل آن متغیر را مشاهده کنید. در سیستم عامل گنو/لینوکس به این نوع متغییرها متغییرهای محیطی گفته می شود. برای مشاهده محتوای این نوع متغیرها می توانید از دستور echo به صورت زیر برای همه متغیرها استفاده کنید.
$ echo $VAR
همچنین می توانید برای مشاهده تمامی متغیرهای محیطی دراین سیستم عامل از دستور env استفاده کنید.
پارتیشن بندی از طریق خط فرمان در لینوکس
پارتیشن بندی از طریق رابطی گرافیکی برای هر کاربری آسان تر است. در صورتی که علاقه مندید از رابطی گرافیکی با امکاناتی خوب در سیستم عامل لینوکس استفاده کنید، می توانید از نرم افزارهای Gparted و Qtparted استفاده کنید. اما تصور کنید روی رایانه شما به دلایلی هیچ سیستم عاملی نصب نیست یا از بین رفته است. برای این که بتوانید هارددیسک خود را پارتیش بندی کنید در برخی از موارد لازم است که از یک دیسک زنده استفاده کنید. از آن جایی که بسیاری از دیسک های زنده لینوکس نرم افزار cfdisk را که مخصوص پارتیشن بندی هارددیسک می باشد، داراست لازم بود این نرم افزار معرفی شود و کاربران محیط آن را مشاهده کنند. از ویژگی های این نرم افزار می توان به سرعت بالا، قابلیت ساخت حداکثر پارتیشن پریمری ( چهار عدد) ، قابلیت پشتیبانی از انواع فایل سیستم ها اشاره کرد. برای استفاده از این نرم افزار کافی است به صورت زیر عمل کنید:
# cfdisk /dev/hda
در مورد هارد من که یک هارددیسک IDE است از hda استفاده می شود که برای هارد دیگران می تواند متفاوت باشد.
برای اطلاع پیدا کردن از نوع مورد استفاده شما فقط کافیست دستور fdisk –l را استفاده کرده و خروجی آن را مشاهده کنید.
بزرگ نمایی از صفحه مانیتورلینوکس
اگر می خواهید مجموعه ای از نرم افزارهای سیستم عامل گنو/لینوکس را با جمعی از کاربران کار کنید نیاز زیادی به بزرگنمایی تصویر دارید. شما می توانید از طریق مجموعه کلیدهای Ctr+Alt برای بزرگنمایی تصویر و در مقابل با مجموعه کلیدهای Ctr-Alt برای کوچک نمایی تصویر تصویر استفاده کنید. می توانید از آن ها به صورت مکرر استفاده کنید تا اندازه مورد نظر خود را بیابید.
در صورتی که علاقه مندید به جای Menu از منوی KDE استفاده کنید، ابتدا روی Panel ( نوار پایین صفحه ) راست کلیک و گزینه Configuration Panel را انتخاب کنید. در صفحه ای که مشاهده می کنید در سربرگ Menus را قسمت Start Menu Style گزینه SUSE را به KDE تبدیل کنید.
نشان دادن کارت های شبکه و اطلاعات مربوط به آن ها در لینوکس
برای این که تمامی اطلاعات مربوط به کارت گرافیک شبکه خود را مشاهده کنید، می توانید از دستور زیر استفاده کنید:
# ifconfig –a
این دستور را می توانید بدون سوئیچ هم استفاده کنید.
مشاهده نوع shell در لینوکس
برای مشاهده نوع shell می توانید از دستور which به صورت زیر استفاده کنید.
$ which $SHELL
دقت کنید که برای مشاهده نوع SHELL باید محتوای داخل آن متغیر را مشاهده کنید. در سیستم عامل گنو/لینوکس به این نوع متغییرها متغییرهای محیطی گفته می شود. برای مشاهده محتوای این نوع متغیرها می توانید از دستور echo به صورت زیر برای همه متغیرها استفاده کنید.
$ echo $VAR
همچنین می توانید برای مشاهده تمامی متغیرهای محیطی دراین سیستم عامل از دستور env استفاده کنید.
پارتیشن بندی از طریق خط فرمان در لینوکس
پارتیشن بندی از طریق رابطی گرافیکی برای هر کاربری آسان تر است. در صورتی که علاقه مندید از رابطی گرافیکی با امکاناتی خوب در سیستم عامل لینوکس استفاده کنید، می توانید از نرم افزارهای Gparted و Qtparted استفاده کنید. اما تصور کنید روی رایانه شما به دلایلی هیچ سیستم عاملی نصب نیست یا از بین رفته است. برای این که بتوانید هارددیسک خود را پارتیش بندی کنید در برخی از موارد لازم است که از یک دیسک زنده استفاده کنید. از آن جایی که بسیاری از دیسک های زنده لینوکس نرم افزار cfdisk را که مخصوص پارتیشن بندی هارددیسک می باشد، داراست لازم بود این نرم افزار معرفی شود و کاربران محیط آن را مشاهده کنند. از ویژگی های این نرم افزار می توان به سرعت بالا، قابلیت ساخت حداکثر پارتیشن پریمری ( چهار عدد) ، قابلیت پشتیبانی از انواع فایل سیستم ها اشاره کرد. برای استفاده از این نرم افزار کافی است به صورت زیر عمل کنید:
# cfdisk /dev/hda
در مورد هارد من که یک هارددیسک IDE است از hda استفاده می شود که برای هارد دیگران می تواند متفاوت باشد.
برای اطلاع پیدا کردن از نوع مورد استفاده شما فقط کافیست دستور fdisk –l را استفاده کرده و خروجی آن را مشاهده کنید.
بزرگ نمایی از صفحه مانیتورلینوکس
اگر می خواهید مجموعه ای از نرم افزارهای سیستم عامل گنو/لینوکس را با جمعی از کاربران کار کنید نیاز زیادی به بزرگنمایی تصویر دارید. شما می توانید از طریق مجموعه کلیدهای Ctr+Alt برای بزرگنمایی تصویر و در مقابل با مجموعه کلیدهای Ctr-Alt برای کوچک نمایی تصویر تصویر استفاده کنید. می توانید از آن ها به صورت مکرر استفاده کنید تا اندازه مورد نظر خود را بیابید.
۱۳۸۷ اسفند ۷, چهارشنبه
پارتیشن بندی هارددیسک جدید
هنگام نصب ویندوز xp روی یک هارددیسک جدید، Windows setup wizard کار پارتیشن بندی و فرمت کردن آن را انجام می دهد. اما اگر می خواهید یک هارددیسک جدید را به سیستم بیافزایید، خودتان باید آن را پارتیشن بندی و فرمت کنید.
فارغ از این که هارددیسک در داخل نصب شده یا به یک پورت USB متصل شده باشد، تکنیک های پارتیشن بندی یکسان بوده و توسط Computer Management Console در Control panel ویندوز کنترل می شود. برای استفاده از آن، منوی Start را باز کرده و روی Control panel کلیک کنید، سپس Performance and maintenance را انتخاب کرده و در آنجا، روی Administrative Tools روی Computer Management دابل کلیک کنید. سپس در Computer management console ، روی Disk Management دابل کلیک کنید.
در Disk Management، هر دیسک فیزیکی با یک شماره شناخته شده که از دیسک شماره صفر شروع می شود. پارتیشن های هر هارددیسک در کنار هم به نمایش درمی آیند. پارتیشن های فرمت شده با اسم، اندازه، سیستم فایل و یک حرف که ویندوز به وسیله ی آن، آنها را به عنوان درایو می شناسد، برچسب دار می شوند. در حالی که دیسک های پارتیشن بندی نشده و فرمت نشده، تحت عنوان Unallocated ( تقسیم نشده ) لیست می شوند.
برای پارتیشن بندی یک دیسک جدید، روی قسمت تقسیم نشده کلیک راست کرده و گزینه New Partition را از منوی متنی انتخاب کنید. این کار ویزارد New Partition را باز کرده و سوال می کند که آیا مایل هستید یک پارتیشن اصلی ایجاد کنید یا یک پارتیشن اضافه. پاسخ به این سوال بستگی به تعداد پارتیشن های مورد نیاز دارد. پارتیشن های اصلی چند منظوره هستند ( می توان از آنها هم برای سیستم عامل و هم جهت ذخیره داده ها استفاده کنید)
اما روی یک دیسک فقط می توان چهار پارتیشن اصلی داشت. اگر به بیش از چهار پارتیشن احتیاج دارید، یکی از آنها باید پارتیشن اضافه باشد. پارتیشن های اضافه خود به زیرمجموعه ای معروف به درایوهای منطقی تقسیم شده اند که مانند یک پارتیشن جدا عمل کرده و هر کدام با نام درایو خود در ویندوز شناسایی می شوند.
اگر از ویندوز بخواهید که پارتیشن اصلی بسازد، ویزارد در مورد اندازه ی آن سوال کرده و حداکثر ممکن را در مقیاس مگابایت به شما اعلام می کند. این موضوع امروزه کمی گیچ کننده است، چون ما عادت داریم با واحد گیگابایت در مورد هارددیسک ها صحبت کنیم. فقط به خاطر داشته باشید که در مقوله پارتیشن بندی 1024 مگابایت 1 گیگابایت بوده و بنابراین 20 گیگابایت 20480 مگابایت است.
در مرحله بعدی، ویزارد از شما می خواهد تا برای پارتیشن ساخته شده یک حرف انتخاب کنید. خود اولین حرف موجود را پیشنهاد می کند که البته شما می توانید آن را تغییر دهید.
حروف شناسایی یک درایو یا پارتیشن را می توان در هر زمانی تغییر داد، تنها باید به Disk Management رفته ،روی درایو مورد نظر کلیک راست و گزینه Change Drive Letters and Paths را انتخاب کنید.
قدم بعدی ، نحوه فرمت کردن پارتیشن است و برای پارتیشن های که اندازه آنها بیش از 2 گیگابایت، انتخاب های موجود شامل FAT 32 و NTFS است. برای پارتیشن های کوچک تر از 2 گیگابایت، امکان انتخاب FAT 16 نیز وجود دارد که تحت نام FAT قرار دارد.اگر مجبور نیستید فرمت خاصی را برای سازگاری با سیستم عامل دیگر انتخاب کنید، فرمت NTFS بهترین است. این فرمت چندین مزیت نسبت به فرمت های دیگر دارد که از مهمترین آنها برای کاربران خانگی می توان به قابلیت اعتماد بالا، امنیت بیشتر در هنگامی که چند کاربر با هم از یک کامپیوتر انتخاب می کنند و توانایی در فشرده سازی داده ها به نحوی که مقدار بیشتری در یک پارتیشن ذخیره شود، اشاره کرد. هنگامی که انتخاب های لازم را انجام دادید، روی Ok کلیک کنید تا پارتیشن جدیدی ایجاد شود. این کار ویزارد را بسته و پارتیشن جدید را در Computer Management Console نمایش می دهد که در آنجا به صورت خودکار فرمت می شود. اگر تنها بخشی از دیسک پارتیشن بندی شده باشد، مابقی فضای موجود تحت عنوان Unallocated نمایش داده می شود. این فضا را می توان دوباره به وسیله New Partition Wizard پارتیشن بندی کرد یا به صورت تقسیم نشده برای استفاده در آینده باقی گذاشت. تمامی تغییرات بالا در مورد پارتیشن های اضافه نیز قابل اعمال هستند. تنها تفاوت در این است که، پس از ایجاد یک پارتیشن اضافه، می توان با کلیک راست روی آن و انتخاب گزینه New Logical Drive ویزارد New Partition را فعال کرد.
فارغ از این که هارددیسک در داخل نصب شده یا به یک پورت USB متصل شده باشد، تکنیک های پارتیشن بندی یکسان بوده و توسط Computer Management Console در Control panel ویندوز کنترل می شود. برای استفاده از آن، منوی Start را باز کرده و روی Control panel کلیک کنید، سپس Performance and maintenance را انتخاب کرده و در آنجا، روی Administrative Tools روی Computer Management دابل کلیک کنید. سپس در Computer management console ، روی Disk Management دابل کلیک کنید.
در Disk Management، هر دیسک فیزیکی با یک شماره شناخته شده که از دیسک شماره صفر شروع می شود. پارتیشن های هر هارددیسک در کنار هم به نمایش درمی آیند. پارتیشن های فرمت شده با اسم، اندازه، سیستم فایل و یک حرف که ویندوز به وسیله ی آن، آنها را به عنوان درایو می شناسد، برچسب دار می شوند. در حالی که دیسک های پارتیشن بندی نشده و فرمت نشده، تحت عنوان Unallocated ( تقسیم نشده ) لیست می شوند.
برای پارتیشن بندی یک دیسک جدید، روی قسمت تقسیم نشده کلیک راست کرده و گزینه New Partition را از منوی متنی انتخاب کنید. این کار ویزارد New Partition را باز کرده و سوال می کند که آیا مایل هستید یک پارتیشن اصلی ایجاد کنید یا یک پارتیشن اضافه. پاسخ به این سوال بستگی به تعداد پارتیشن های مورد نیاز دارد. پارتیشن های اصلی چند منظوره هستند ( می توان از آنها هم برای سیستم عامل و هم جهت ذخیره داده ها استفاده کنید)
اما روی یک دیسک فقط می توان چهار پارتیشن اصلی داشت. اگر به بیش از چهار پارتیشن احتیاج دارید، یکی از آنها باید پارتیشن اضافه باشد. پارتیشن های اضافه خود به زیرمجموعه ای معروف به درایوهای منطقی تقسیم شده اند که مانند یک پارتیشن جدا عمل کرده و هر کدام با نام درایو خود در ویندوز شناسایی می شوند.
اگر از ویندوز بخواهید که پارتیشن اصلی بسازد، ویزارد در مورد اندازه ی آن سوال کرده و حداکثر ممکن را در مقیاس مگابایت به شما اعلام می کند. این موضوع امروزه کمی گیچ کننده است، چون ما عادت داریم با واحد گیگابایت در مورد هارددیسک ها صحبت کنیم. فقط به خاطر داشته باشید که در مقوله پارتیشن بندی 1024 مگابایت 1 گیگابایت بوده و بنابراین 20 گیگابایت 20480 مگابایت است.
در مرحله بعدی، ویزارد از شما می خواهد تا برای پارتیشن ساخته شده یک حرف انتخاب کنید. خود اولین حرف موجود را پیشنهاد می کند که البته شما می توانید آن را تغییر دهید.
حروف شناسایی یک درایو یا پارتیشن را می توان در هر زمانی تغییر داد، تنها باید به Disk Management رفته ،روی درایو مورد نظر کلیک راست و گزینه Change Drive Letters and Paths را انتخاب کنید.
قدم بعدی ، نحوه فرمت کردن پارتیشن است و برای پارتیشن های که اندازه آنها بیش از 2 گیگابایت، انتخاب های موجود شامل FAT 32 و NTFS است. برای پارتیشن های کوچک تر از 2 گیگابایت، امکان انتخاب FAT 16 نیز وجود دارد که تحت نام FAT قرار دارد.اگر مجبور نیستید فرمت خاصی را برای سازگاری با سیستم عامل دیگر انتخاب کنید، فرمت NTFS بهترین است. این فرمت چندین مزیت نسبت به فرمت های دیگر دارد که از مهمترین آنها برای کاربران خانگی می توان به قابلیت اعتماد بالا، امنیت بیشتر در هنگامی که چند کاربر با هم از یک کامپیوتر انتخاب می کنند و توانایی در فشرده سازی داده ها به نحوی که مقدار بیشتری در یک پارتیشن ذخیره شود، اشاره کرد. هنگامی که انتخاب های لازم را انجام دادید، روی Ok کلیک کنید تا پارتیشن جدیدی ایجاد شود. این کار ویزارد را بسته و پارتیشن جدید را در Computer Management Console نمایش می دهد که در آنجا به صورت خودکار فرمت می شود. اگر تنها بخشی از دیسک پارتیشن بندی شده باشد، مابقی فضای موجود تحت عنوان Unallocated نمایش داده می شود. این فضا را می توان دوباره به وسیله New Partition Wizard پارتیشن بندی کرد یا به صورت تقسیم نشده برای استفاده در آینده باقی گذاشت. تمامی تغییرات بالا در مورد پارتیشن های اضافه نیز قابل اعمال هستند. تنها تفاوت در این است که، پس از ایجاد یک پارتیشن اضافه، می توان با کلیک راست روی آن و انتخاب گزینه New Logical Drive ویزارد New Partition را فعال کرد.
۱۳۸۷ بهمن ۳۰, چهارشنبه
رفع مشکل شناخت صحیح DVD-RAM در ویندوز XP
در اغلب موارد دستگاه های سخت افزاری به خوبی توسط ویندوز XP شناخته و تعریف می شود و کاربران ، کمتر در مورد تعریف سخت افزار در این ویندوز با مشکل مواجه می شوند. ویندوز XP در بعضی مواقع در مورد شناخت بعضی از دی وی دی رام ها دچار یک مشکل عجیب می شوند. این مشکل عجیب از این قرار است که ویندوز به طور کامل و بی نقص دستگاه DVD-Ram را Support می کند اما هنگامی که کاربر سعی در استفاده از آن را دارد، متوجه می شود که دستگاه به درستی تشخیص داده نمی شود یا این که برای مثال به عنوان یک CD-Rom شناخته می شود! |
۱۳۸۷ بهمن ۲۸, دوشنبه
برطرف کردن مشکلات ویندوز
اکثر کاربران کامپیوترهای شخصی می دانند که ویندوز کامل نیست. در این مقاله، به شما خواهیم آموخت که چگونه 24 ایراد از آزاردهنده ترین ایرادات موجود در ویندوز XP یا ویستا را برطرف کرده و آن را به حالت اولیه برگردانید. 1. عمل نکردن مکان نمای ماوس: علل بسیاری وجود دارد که چرا کامپیوترها از کار می افتد. اگر این اتفاق به صورت مداوم افتاد، می توان گفت که دلیل از کار افتادن سیستم یک سخت افزار یا نرم افزار جدید است. کمی فکر کنید؛ آیا نرم افزار یا سخت افزار جدیدی را نصب کرده اید؟ اگر این طور است، کامپوتر را مجددا راه اندازی کنید و برنامه مورد بحث را حذف کنید و ببینید که مشکل حل می شود یا خیر. اما یک راه حل ساده دیگر را فراموش نکنید؛ اگراز یک ماوس بی سیم استفاده می کنید، باتری های آن را بررسی کنید. 2. ایراد در راه اندازی ویندوز We apologize for the inconvenience: اگر کامپیوتر به دلیل یک اتفاق ناگهانی یک باره از نو راه اندازی شد، صفحه ای خواهید دید با کلیدهای مکان نما گزینه Start Windows Normally را انتخاب کنید و ببینید که آیا ویندوز به حالت اول باز می گردد یا خیر. 3. ایراد در راه اندازی Non-system disk یا disk error: هنگامی که کامپیوتر راه اندازی نمی شود و یک صفحه سیاه را نمایش می دهد، نگران نشوید چرا که به راحتی می توانید آن مشکل را برطرف کنید. شکاف درایو فلاپی را بررسی کنید. اگر دیسکی در دستگاه بود، آن را خارج کرده و سیستم را مجدد راه اندازی کنید. اگر این کار مشکل را برطرف نکرد، قبل از اقدام مجدد، هر وسیله ذخیره سازی مانند USB را از دستگاه جدا کرده و هر CD که در دستگاه قرار دارد را خارج کنید. اگرکامپیوتر همچنان راه اندازی نمی شود، مشکل حادتر است. شاید یک سیم شل شده یا هارددیسک خراب شده باشد. پیشنهاد می کنیم که از یک تعمیر کار کمک بگیرید. 4. نمایش صفحه آبی در هنگام راه اندازی: ویندوز XP ممکن است این پیغام را زمانی نشان دهد ( One of your disk needs to be checked for consistency) که شما دو شاخه کامپیوتر را بدون خاموش کردن آن از برق کشیده باشید، اجازه دهید که ویندوز مجددا راه اندازی شود. در صورت نمایش مجدد این صفحه در هر بار راه اندازی کامپیوتر، ممکن است برخی از برنامه ها هنگام خاموش کردن دستگاه همچنان باز باشند. 5. Blue Screen of Death: Blue Screen of Death نشانه یک مشکل جدی در ویندوز است و راهی برای برطرف کردن آن به جز راه اندازی مجدد ویندوز وجود ندارد. اگر کامپیوتر شما این پیغام را مرتبا نمایش داد، سعی کنید به نقطه بازیابی قبلی بازگردید. 6. پیغام خطای End Program: این پیغام ناخوشایند ظاهر شده و می گوید: This program is not responding. اگر هنگام استفاده از برنامه مورد نظرتان به مشکلی بر نخوردید، روی Cancel کلیک کنید و ببینید که آیا می توانید به کارتان ادامه دهید یا خیر. اگر برنامه همچنان ثابت مانده است، روی End Now کلیک کنید تا آن را ببندید. 7. پیغام خطای Program has encountered a problem: برنامه های مشکل دار ویندوز را مجبور می کنند که پیغام has encountered a problem and needs to close( اسم برنامه) را نمایش دهد. شما در این هنگام کار چندانی نمی توانید انجام دهید، زیرا برنامه کاربردی موردنظرتان تا آن زمان دیگر از کار افتاده است. اما کلیک روی دکمه Send Error Report باعث می شود که مایکروسافت از مشکل باخبر شده و در آینده آن را اصلاح کند. 8. متن ریز در ویندوز ویستا: اگر اخیرا یک کامپیوتر شخصی خریده اید، ممکن است دچار مشکل متن های ریز شده باشید. خوشبختانه این مشکل به آسانی قابل حل است، چرا که ویندوز به شما این امکان می دهد تا از فونت های بزرگتر استفاده کنید. روی قسمتی از دسکتاپ کلیک راست کنید و Personalise را انتخاب کنید. سپس در نوار وظیفه Adjust font size را انتخاب کرده و در ( User Account Control) UAC روی Continue کلیک کنید. گزینه Larger Scale (120DPI)-maker text more readable را علامت دار کرده و Ok کنید. کامپیوتر را مجددا راه اندازی کنید تا مشکل برطرف شود. 9. راه اندازی آهسته: ویندوز در کامپیوترهای شخصی که به تازگی خریداری می شوند، به سرعت راه اندازی می شوند، اما بعد از گذشت چند ماه، فاصله بین فشار دادن دکمه روشن/ خاموش با بالا آمدن سیستم به طرز واقعا ناراحت کننده ای افزایش می یابد. این مسئله کاملا طبیعی بوده و همیشه به دلیل برنامه هایی است که هنگام راه اندازی ویندوز، شروع به کار می کنند. این مشکل به راحتی قابل حل است. در ویندوز XP، روی Start ، سپس Run کلیک کرده و عبارت msconfig را بدون علامت نقل قول تایپ کنید. ( در ویندوز ویستا روی Start کلیک کرده و سپس عبارت فوق را در کادر جستجو وارد کرده و Enter را فشار دهید.) روی زبانه Startup کلیک کرده و به لیست برنامه ها نگاه کنید. علامت هر کدام از برنامه هایی که نمی خواهید هنگام راه اندازی ویندوز شروع به کار کنند را حذف کرده و Ok کنید. 10. راه انداز خودکار ویندوز XP پس از به روز رسانی: تنظیم کردن ویندوز XP به گونه ای که بعد از بروز رسانی مجدد راه اندازی شود، یک تصمیم بسیار مهم امنیتی بوده و بدین معنی است که تعمیرات و ترمیم های جدید به محض اینکه در دسترس قرار می گیرند، دریافت می شوند. اما موضوع ناراحت کننده این است که به صورت خودکار انجام می شود. می توانید از این کار جلوگیری کنید، اما چون این کار مستلزم ویرایش ریجستری ویندوزاست، این کار را فقط به کاربران حرفه ای پیشنهاد می کنیم. دستورالعمل مخصوص ویندوز Home و Pro در سایت http://tinyurl.com/28j5sf موجود هستند. 11. پیغام خطای Access denied!: آیا تاکنون پیغام خطای was denied {نام برنامه}C:/ را مشاهده کرده اید؟ این اتفاق اغلب زمانی اتفاق می افتد که می خواهید تنظیمات را در فایلی ذخیره کنیدکه فقط خواندنی است. برای حل این مشکل،از دستورالعمل Save As برای ذخیره سازی سندها با اسم دیگر استفاذه کنید. 12. پیغام خطای Missing shortcut: اگر یک فایل یا برنامه حذف شود، ممکن است میانبر آن باقی بماند و با دوبار کلیک روی آن با پیغام خطای Windows is searching for مواجه شوید. برای پیدا کردن مکان فایل، روی Browse کلیک کنید. اگر مکان فایل را می دانید، روی Browse کلیک کنید . اگر چنین نیست، فایل را به سادگی پاک کنید. 13.عدم وجود امکان راه اندازی CD ویندوز: اگر باید ویندوز را ترمیم یا نصب مجدد کرده و یا ارتقا دهید، باید این کار را از طریق CD نصب ویندوز انجام دهید. اگر نتوانستید این کار را انجام دهید، کامپیوتر را مجدد راه اندازی کنید و به سرعت کلید Delete را فشار دهید. صفحه BIOS باید ظاهر شود، اگر نشد این کار را تکرار کرده و کلید F2 را فشار دهید. با استفاده ازکلیدهای مکان نما به بخش BIOS پیمایش کرده و کلید Enter را فشار دهید. این بخش ترتیب راه اندازی کامپیوتر را نشان می دهد، به عنوان مثال، ابتدا از درایو CD و سپس از هارددیسک راه اندازی شود. مواظب باشید که تنظیمات دیگری را در BIOS تغییر ندهید، اگر تنظیم دیگری را تغییر دادید، کلید Escape را فشار داده تا صفحه بسته شده و مجددا کار را تکرار کنید. 14.به روز رسانی های خطرناک: گاهی اوقات نصب یک بروزرسانی رسمی مایکروسافت، ممکن است تاثیرات مخرب داشته باشد. اگر متوجه شدید که ویندوز شما بعد از بروزرسانی به صورت بی نظم عمل می کند، می توانید به روزرسانی را از سیستم حذف کنید. روی Start، سپس Control Panel و Add or Remove Program کلیک کنید. کادر Show update را علامت دار کنید و به جستجوی آخرین به روزرسانی ها که در لیست ظاهر می شوند، بپردازید. آنها راهایلایت کرده و حذف کنید. 15.کنار هم قرار گرفتن دکمه ها نوار وظیفه: ویندوز برای انجام کارها، روش های خاص خود را دارد و گاهی اوقات این مسئله مشکل بزرگی می شود. یکی از این مشکلات این است که ویندوز عادت می کند تا دکمه های شبیه به هم را در نوار وظیفه به جای قرار دادن بر اساس زمان اجرا، در کنار هم قرار دهد. برای حل این مشکل، در هر قسمتی از نوار وظیفه کلیک راست کرده و Properties را انتخاب کنید. در زیر نوار وظیفه کادر محاوره ای که باز می شود، تنها علامتی که در کنار گزینه Group similar taskbar buttons قرار دارد را حذف کرده و Ok را فشار دهید. 16.مشکلات سازگاری ویستا: ارتقاء سیستم به ویندوز ویستا مزایای خاص خود را دارد، اما برخی از برنامه های قدیمی تر ممکن است در این سیستم عامل اجرا نشوند. اغلب، اولین مسئله که با آن مواجه می شوید پیغام خطای has stopped working ( نام برنامه) است. خوشبختانه، مایکروسافت راه های بسیاری برای رفع این مشکلات ارائه کرده است. اولا، از ابزار سازگاری داخلی ویندوز ویستا استفاده کنید؛ روی Start کلیک کرده سپس Programs سپس Use an older program with this version of windows کلیک کنید. اگر عمل نکرد و شما هم یک CD اضافی ویندوز داشتید، می توانید یک تصویر مجازی از ویندوز XP در داخل ویندوز ویستایی که از ابزار مایکروسافت استفاده می کند، بسازید (http://tinyurl.com/2jr7a7) این فرایند پیچیده است. ما انجام این کار را تنها در صورت نیاز مبرم به برنامه پیشنهاد می کنیم 17.هشدار Low Disk Space: در ویندوز XP، هنگامی که ظرفیت هارددیسک تمام شده باشد، یک پیغام کوچک در پایین صفحه سمت راست ظاهر می شود. برای برطرف کردن این مشکل، باید کمی خانه تکانی کنید فایل هایی که دیگر نمی خواهید را پاک کنید و برنامه هایی را که به آنها احتیاج ندارید، حذف کنید. ویزارد Disk Cleanup بسیار برای این کار مفید خواهد بود. My Computer را باز کرده، روی دیسکی که پر است کلیک راست کرده، Properties را انتخاب کنید و سپس در زبانه General، روی دکمه ی Disk Cleanup کلیک کنید. 18.خاموش نشدن کامپیوتر توسط دکمه خاموش/ روشن: یکی از نقاط ضعف ویندوز ویستا که بسیار هم ناراحت کننده است، این است که دکمه روشن/خاموش در منوی Start، کامپیوتر را کاملا خاموش نمی کند. برای از بین بردن این مشکل، روی Start سپس Control Panel پس از آن روی Hardware and Sound و سپس Power Option کلیک کنید، در این گزینه روی پیوند Change Plan setting که زیر power plan قرار دارد و کنارش یک علامت وجود دارد، کلیک کنید. اکنون Change Advanced power settings را انتخاب کنید. در کادر محاوره ای که ظاهر می شود، روی علامت به علاوه ای که در کنار power buttons and lid و start menu power button قرار دارد کلیک کنید. روی متن آبی که در کنارش setting نوشته شده است، کلیک کرده و از آن لیست، Shut down را انتخاب کنید و روی Ok کلیک کنید. 19.آیکون های بزرگ در ویندوز ویستا: آیکن های موجود در منوی Start ویندوز ویستا بزرگ هستند. می توانید آنها را کوچک کنید، برای این کار روی Start کلیک کنید و روی هر قسمتی از منوی Start کلیک راست کرده و Properties را انتخاب کنید. در زیر نوار start menu روی Customize انتخاب کرده و به پایین لیستی که ظاهر می شود، پیمایش کنید و علامت کنار Use large icons را بردارید و روی Ok کلیک کنید. 20. مشکلات سخت افزاری ویندوز: درایوهایی که با نسخه ویندوز شما سازگار نباشند، می توانند مشکلاتی را برای صدا،تصویر، چاپگر و اسکنر به وجود آورند. روی Start کلیک کرده، روی My Computer کلیک راست کنید و سپس Manage را انتخاب کنید. در ستون سمت چپ، روی Device Manager کلیک کرده و در ستون سمت چپ به جستجوی هر بخشی که با علامت سوال یا تعجب نشان داده شده است، بپردازید. این علامت سوال یا تعجب معمولا وسیله مشکل دار را نشان می دهند، بنابراین اگر وسیله ای را پیدا کردید که با این علامت نشان داده شده بود، باید آخرین درایو آن را از سایت شرکت سازنده آن دریافت کنید. برطرف ساختن مشکلات ویندوز به صورت online: |
۱۳۸۷ بهمن ۱۵, سهشنبه
دریافت و نصب ویندوز 7 ( Windows 7)
بی شک خبرهایی از ویندوز 7 شنیده اید. ویندوز 7 نسخه ی جدیدی از سیستم عامل ویندوز است که توسط مایکروسافت برای کاربران خانگی در نظر گرفته شده است. چند هفته ی پیش ( اوایل بهمن ماه ) نسخه ی آزمایشی ویرایش 7000 این سیستم عامل برای تست و استفاده کاربران توسط سایت مایکروسافت در اختیار عموم قرار گرفت.
نسخه ی آزمایشی یا همان بتا یعنی این که سیستم عامل ممکن است اشکال و خطا داشته باشد که تا پیش از رفع آنها نمی توان نسخه ی نهایی را ارائه کرد. به همین خاطر در سه مورد پیشنهاد می کنیم به هیچ وجه از نرم افزارهای آزمایشی استفاده نکنید. این سه مورد عبارتند از: سیستم عامل های آزمایشی، فایل های به روز رسان آزمایشی و نرم افزارهای امنیتی همچون ویروس یابها و دیواره های آتش ( فایروال ها).
اگرشما هم جزو آن دسته از کاربران عجول هستید و دوست دارید قبل از آماده شدن نسخه ی نهایی، با ویندوز 7 آشنا شوید و نصب آن را آغاز کنید، قصد داریم راه حلی مطمئن و ساده را به شما آموزش دهیم تا به راحتی با استفاده از آن و بدون اعمال هیچ گونه تغییراتی در سیستم عامل فعلی رایانه تان، این ویندوز جدید را نیز امتحان کنید و با روش دریافت ویندوز 7 از سایت مایکروسافت، مراحل دریافت کد فعال سازی آن و چگونگی نصب آن را در یک رایانه به طور مجازی آشنا شوید.
توجه : پیش از هر کار مطمئن شوید که رایانه تان از پردازنده یک گیگاهرتز یا بالاتر و نیز حافظه رم بیشتر از یک گیگابایت برخوردار است. سپس مراحل زیر را دنبال کنید.
گام نخست: دریافت
اولین مرحله از نصب ویندوز 7 دریافت فایل های مورد نیاز از سایت مایکروسافت است. برای دانلود هر یک از نسخه های 32 و 64 بیتی از این سیستم عامل می توانید به لینک های زیر مراجه کنید:
http://tinyurl.com/win7-32bit
نسخه 32 بیت با حجم 2.5 گیگابایت
http://tinyurl.com/win7-64bit
نسخه 64 بیت با حجم 3.2 گیگابایت
نکته : اگر به طور دقیق نمی دانید از کدام نسخه استفاده کنید، پیشنهاد می کنم نسخه 32 بیت را برگزینید.
گام دوم: کد فعال سازی
پس از دانلود فایل های مورد نیاز برای نصب سیستم عامل، می باید سریال فعال سازی آن را نیز دریافت کنید. از آنجا که این نسخه از ویندوز 7 برای تست کاربران به طور رایگان توسط سایت مایکروسافت منتشر شده، سریال فعال سازی آن نیز توسط سایت مذکور در اختیار کاربران قرار می گیرد. برای دریافت این سریال می باید طبق مراحل زیر عمل کنید:
1. با ورود به نشانی زیر وارد سایت Microsoft TechNet شوید:
http://technet.microsoft.com
2. در قسمت بالا و سمت راست این سایت روی گزینه Sign In کلیک کنید.
3. با وارد کردن جزئیات کاربری خود در سرویس Hotmail یا سرویس Windows Live ID به صفحه کاربری خود وارد شوید ( چنانچه در هیچ یک از این سرویس ها عضویت ندارید، می توانید با کلیک روی گزینه Sign Up یک عضو جدید برای خودتان ایجاد کنید)
4- پس از ورود به بخش کاربری مربوط به خودتان، نشانی زیر را در نوار آدرس مرورگر مربوط به همان صفحه کپی کرده و کلید اینتر را فشار دهید:
http://tinyurl.com/win7-32code
مربوط به کد فعال سازی نسخه 32 بیت
http://tinyurl.com/win7-64code
مربوط به کد فعال سازی نسخه64 بیت
مشاهده می کنید که با باز شدن این صفحه سریال مورد نیاز برای نصب ویندوز 7 به طور قانونی در اختیار شما قرار می گیرد.
گام سوم : دانلود نرم افزار مجازی سازی
همان طور که گفتیم، در این آموزش قصد داریم ویندوز 7 را به روشی نصب کنیم که هیچ تغییری روی سیستم عامل فعلی شما رخ ندهد. به همین خاطر از نرم افزار VirtualBox برای نصب این سیستم عامل به طور مجازی کمک می گیریم. این نرم افزار رایگان است و می توانید آن را از نشانی زیر دریافت کنید:
http://www.virtualbox.org/wiki/downloads
گام چهارم : تنظیمات مجازی
پس از دریافت نرم افزار Virtualbox باید تنظیماتی را در آن مشخص کنید. برای اعمال این تنظیمات مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید:
1- نرم افزار را اجرا کرده و گزینه New را انتخاب کنید.
2- در پنجره باز شده گزینه Next را انتخاب کنید.
3- در بخش نام، Windows 7 را وارد کنید و از بخش Operating System گزینه Microsoft Windows را انتخاب کرده و در نهایت نیز از میان نسخه های مختلف گزینه Other Windows را انتخاب کنید.
4- با توجه به میزان حافظه رم سیستم، مقدار حافظه رم مربوط به رایانه مجازی را مشخص کنید. توجه داشته باشید که در این مرحله می باید حداکثر میزان حافظه رم را که می توانید به ویندوز 7 اختصاص دهید تا استفاده از آن برای شما راحت تر و سریع تر باشد.
5- کلید New را فشار دهید تا رایانه مجازی شما ایجاد شود.
6- در پنجره جدید گزینه Next را انتخاب کنید.
7- گزینه expanding storage Dynamically را انتخاب کرده و روی گزینه Next کلیک کنید.
8- میزان دیسک سخت رایانه مجازی را مشخص کنید. در این روش می توانید مقدار 10 گیگابایت را مشخص کنید.
9- مراحل باقی مانده را با انتخاب گزینه های Next و Finish پشت سر بگذارید تا مراحل ایجاد رایانه مجازی به پایان برسد.
10- مطمئن شوید که در ستون سمت چپ موجود در برنامه VirtualBox گزینه Windows 7 انتخاب شده است سپس زوی آیکون Setting در بخش بالایی برنامه کلیک کنید.
11- پس از باز شدن پنجره تنظیمات، گزینه CD/DVD-ROM را انتخاب کرده و قسمت Mount CD/DVD Drive را فعال کنید. در نهایت نیز روی آیکون کوچک موجود در کنار بخش ISO Image File کلیک کنید.
12- در این پنجره Virtual Media Manager باز می شود. روی گزینه Add کلیک کنید. و فایل دانلود شده مربوط به ویندوز 7 در گام اول را در آن فراخوانی کنید.
13- پس از پیمودن مرحله 12 دوباره پنجره تنظیمات برای شما نمایش داده می شود. گزینه Network را از این بخش انتخاب کنید و پس از فعال کردن Enable Network Adapter گزینه Intel PRO/1000 MT Desktop را از لیست موجود، انتخاب کنید.
14- سرانجام روی ok کلیک کنید تا پنجره تنظیمات بسته شود.
گام پنجم: نصب ویندوز 7
با طی کردن مراحل قبل، فایل مورد نیاز برای نصب سیستم عامل دانلود شده، سریال آن را دریافت کرده اید و یک رایانه را نیز به طور مجازی برای این ویندوز ساخته اید. در این مرحله می خواهیم ویندوز 7 را روی این رایانه مجازی نصب کرده و به استفاده آن بپردازیم. برای انجام این کار می باید رایانه مجازی را روشن کنید تا مراحل بوت و نصب ویندوز آغاز شود. برای روشن کردن رایانه ابتدا گزینه Windows 7 را از برنامه VirtualBox انتخاب کرده سپس روی آیکون Start در منوی بالای برنامه کلیک کنید.
مشاهده می کنید که رایانه مجازی روشن می شود و مراحل نصب ویندوز 7 نیز همزمان با آن آغاز می شود. توجه داشته باشید که مراحل نصب را طبق مراحل زیر پشت سر بگذارید:
1- تنظیمات صفحه کلید و زبان ویندوز را مشخص کنید.
2- پس از پذیرفتن شرایط نصب، هنگام انتخاب نوع نصب گزینه Customer (Advanced) را انتخاب کنید.
3- درایو مورد نظر برای نصب را برگزینید و جزئیات مربوط به نام کاربر رایانه و نام رایانه را نیزمشخص کنید.
4- سریالی که در گام دوم دریافت کردید را وارد کنید.
5- دیگر تنظیمات موجود را نیز مشخص کرده و منتظر بمانید تا مراحل نصب به پایان برسد.
با اتمام مراحل نصب ویندوز 7 این سیستم عامل به طور پش فرض نسخه Ultimate را روی رایانه مجازی شما نصب می کند.
توجه داشته باشید که سریال دریافت شده از سایت مایکروسافت به شما این اجازه را می دهد که تا ماه آگوست سال 2009 از این سیستم عامل به طور کاملا رایگان و قانونی استفاده کنید.
از جمله تغییرات قابل توجه در این نسخه از سیستم عامل های مایکروسافت وجود تصویر یک ماهی به عنوان تصویر پیش فرض دسکتاپ و عدم امکان تغییر منوی استارت به حالت کلاسیک است
نسخه ی آزمایشی یا همان بتا یعنی این که سیستم عامل ممکن است اشکال و خطا داشته باشد که تا پیش از رفع آنها نمی توان نسخه ی نهایی را ارائه کرد. به همین خاطر در سه مورد پیشنهاد می کنیم به هیچ وجه از نرم افزارهای آزمایشی استفاده نکنید. این سه مورد عبارتند از: سیستم عامل های آزمایشی، فایل های به روز رسان آزمایشی و نرم افزارهای امنیتی همچون ویروس یابها و دیواره های آتش ( فایروال ها).
اگرشما هم جزو آن دسته از کاربران عجول هستید و دوست دارید قبل از آماده شدن نسخه ی نهایی، با ویندوز 7 آشنا شوید و نصب آن را آغاز کنید، قصد داریم راه حلی مطمئن و ساده را به شما آموزش دهیم تا به راحتی با استفاده از آن و بدون اعمال هیچ گونه تغییراتی در سیستم عامل فعلی رایانه تان، این ویندوز جدید را نیز امتحان کنید و با روش دریافت ویندوز 7 از سایت مایکروسافت، مراحل دریافت کد فعال سازی آن و چگونگی نصب آن را در یک رایانه به طور مجازی آشنا شوید.
توجه : پیش از هر کار مطمئن شوید که رایانه تان از پردازنده یک گیگاهرتز یا بالاتر و نیز حافظه رم بیشتر از یک گیگابایت برخوردار است. سپس مراحل زیر را دنبال کنید.
گام نخست: دریافت
اولین مرحله از نصب ویندوز 7 دریافت فایل های مورد نیاز از سایت مایکروسافت است. برای دانلود هر یک از نسخه های 32 و 64 بیتی از این سیستم عامل می توانید به لینک های زیر مراجه کنید:
http://tinyurl.com/win7-32bit
نسخه 32 بیت با حجم 2.5 گیگابایت
http://tinyurl.com/win7-64bit
نسخه 64 بیت با حجم 3.2 گیگابایت
نکته : اگر به طور دقیق نمی دانید از کدام نسخه استفاده کنید، پیشنهاد می کنم نسخه 32 بیت را برگزینید.
گام دوم: کد فعال سازی
پس از دانلود فایل های مورد نیاز برای نصب سیستم عامل، می باید سریال فعال سازی آن را نیز دریافت کنید. از آنجا که این نسخه از ویندوز 7 برای تست کاربران به طور رایگان توسط سایت مایکروسافت منتشر شده، سریال فعال سازی آن نیز توسط سایت مذکور در اختیار کاربران قرار می گیرد. برای دریافت این سریال می باید طبق مراحل زیر عمل کنید:
1. با ورود به نشانی زیر وارد سایت Microsoft TechNet شوید:
http://technet.microsoft.com
2. در قسمت بالا و سمت راست این سایت روی گزینه Sign In کلیک کنید.
3. با وارد کردن جزئیات کاربری خود در سرویس Hotmail یا سرویس Windows Live ID به صفحه کاربری خود وارد شوید ( چنانچه در هیچ یک از این سرویس ها عضویت ندارید، می توانید با کلیک روی گزینه Sign Up یک عضو جدید برای خودتان ایجاد کنید)
4- پس از ورود به بخش کاربری مربوط به خودتان، نشانی زیر را در نوار آدرس مرورگر مربوط به همان صفحه کپی کرده و کلید اینتر را فشار دهید:
http://tinyurl.com/win7-32code
مربوط به کد فعال سازی نسخه 32 بیت
http://tinyurl.com/win7-64code
مربوط به کد فعال سازی نسخه64 بیت
مشاهده می کنید که با باز شدن این صفحه سریال مورد نیاز برای نصب ویندوز 7 به طور قانونی در اختیار شما قرار می گیرد.
گام سوم : دانلود نرم افزار مجازی سازی
همان طور که گفتیم، در این آموزش قصد داریم ویندوز 7 را به روشی نصب کنیم که هیچ تغییری روی سیستم عامل فعلی شما رخ ندهد. به همین خاطر از نرم افزار VirtualBox برای نصب این سیستم عامل به طور مجازی کمک می گیریم. این نرم افزار رایگان است و می توانید آن را از نشانی زیر دریافت کنید:
http://www.virtualbox.org/wiki/downloads
گام چهارم : تنظیمات مجازی
پس از دریافت نرم افزار Virtualbox باید تنظیماتی را در آن مشخص کنید. برای اعمال این تنظیمات مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید:
1- نرم افزار را اجرا کرده و گزینه New را انتخاب کنید.
2- در پنجره باز شده گزینه Next را انتخاب کنید.
3- در بخش نام، Windows 7 را وارد کنید و از بخش Operating System گزینه Microsoft Windows را انتخاب کرده و در نهایت نیز از میان نسخه های مختلف گزینه Other Windows را انتخاب کنید.
4- با توجه به میزان حافظه رم سیستم، مقدار حافظه رم مربوط به رایانه مجازی را مشخص کنید. توجه داشته باشید که در این مرحله می باید حداکثر میزان حافظه رم را که می توانید به ویندوز 7 اختصاص دهید تا استفاده از آن برای شما راحت تر و سریع تر باشد.
5- کلید New را فشار دهید تا رایانه مجازی شما ایجاد شود.
6- در پنجره جدید گزینه Next را انتخاب کنید.
7- گزینه expanding storage Dynamically را انتخاب کرده و روی گزینه Next کلیک کنید.
8- میزان دیسک سخت رایانه مجازی را مشخص کنید. در این روش می توانید مقدار 10 گیگابایت را مشخص کنید.
9- مراحل باقی مانده را با انتخاب گزینه های Next و Finish پشت سر بگذارید تا مراحل ایجاد رایانه مجازی به پایان برسد.
10- مطمئن شوید که در ستون سمت چپ موجود در برنامه VirtualBox گزینه Windows 7 انتخاب شده است سپس زوی آیکون Setting در بخش بالایی برنامه کلیک کنید.
11- پس از باز شدن پنجره تنظیمات، گزینه CD/DVD-ROM را انتخاب کرده و قسمت Mount CD/DVD Drive را فعال کنید. در نهایت نیز روی آیکون کوچک موجود در کنار بخش ISO Image File کلیک کنید.
12- در این پنجره Virtual Media Manager باز می شود. روی گزینه Add کلیک کنید. و فایل دانلود شده مربوط به ویندوز 7 در گام اول را در آن فراخوانی کنید.
13- پس از پیمودن مرحله 12 دوباره پنجره تنظیمات برای شما نمایش داده می شود. گزینه Network را از این بخش انتخاب کنید و پس از فعال کردن Enable Network Adapter گزینه Intel PRO/1000 MT Desktop را از لیست موجود، انتخاب کنید.
14- سرانجام روی ok کلیک کنید تا پنجره تنظیمات بسته شود.
گام پنجم: نصب ویندوز 7
با طی کردن مراحل قبل، فایل مورد نیاز برای نصب سیستم عامل دانلود شده، سریال آن را دریافت کرده اید و یک رایانه را نیز به طور مجازی برای این ویندوز ساخته اید. در این مرحله می خواهیم ویندوز 7 را روی این رایانه مجازی نصب کرده و به استفاده آن بپردازیم. برای انجام این کار می باید رایانه مجازی را روشن کنید تا مراحل بوت و نصب ویندوز آغاز شود. برای روشن کردن رایانه ابتدا گزینه Windows 7 را از برنامه VirtualBox انتخاب کرده سپس روی آیکون Start در منوی بالای برنامه کلیک کنید.
مشاهده می کنید که رایانه مجازی روشن می شود و مراحل نصب ویندوز 7 نیز همزمان با آن آغاز می شود. توجه داشته باشید که مراحل نصب را طبق مراحل زیر پشت سر بگذارید:
1- تنظیمات صفحه کلید و زبان ویندوز را مشخص کنید.
2- پس از پذیرفتن شرایط نصب، هنگام انتخاب نوع نصب گزینه Customer (Advanced) را انتخاب کنید.
3- درایو مورد نظر برای نصب را برگزینید و جزئیات مربوط به نام کاربر رایانه و نام رایانه را نیزمشخص کنید.
4- سریالی که در گام دوم دریافت کردید را وارد کنید.
5- دیگر تنظیمات موجود را نیز مشخص کرده و منتظر بمانید تا مراحل نصب به پایان برسد.
با اتمام مراحل نصب ویندوز 7 این سیستم عامل به طور پش فرض نسخه Ultimate را روی رایانه مجازی شما نصب می کند.
توجه داشته باشید که سریال دریافت شده از سایت مایکروسافت به شما این اجازه را می دهد که تا ماه آگوست سال 2009 از این سیستم عامل به طور کاملا رایگان و قانونی استفاده کنید.
از جمله تغییرات قابل توجه در این نسخه از سیستم عامل های مایکروسافت وجود تصویر یک ماهی به عنوان تصویر پیش فرض دسکتاپ و عدم امکان تغییر منوی استارت به حالت کلاسیک است
۱۳۸۷ بهمن ۴, جمعه
سیستم عامل جدید مایکروسافت ( ویندوز 7)
تاکنون شرکتهای اندکی در زمینه تولید سیستم عامل فعالیت کرده اند. شاید بتوان علت این مسئله را به دو عامل نسبت داد. نخست این که یک ساختن یک سیستم عامل کار دشواری است. در نگاه نخست، این کار به تیمی متخصص در زمینه های تحلیل، برنامه نویسی ، مدیریت و بازاریابی نیاز دارد و از طرف دیگر ، سرمایه گذاری مناسبی می طلبد که فراهم کردن این مجموعه، کار هر گروهی نیست. علت دیگر را شاید بتوان در این دانست که در بازار سیستم عامل ها، یک شرکت چنان گوی سبقت را از دیگران ربوده است که سایر شرکتها حتی نمی توانند به خود اجازه ورود به این عرصه را بدهند. این شرکت همان طور که همه می دانند مایکروسافت است.
نگاهی به سیستم عامل های ساخت مایکروسافت
در حال حاضر بیش از 90% سیستم عامل های رایانه های موجود در جهان ساخته شرکت مایکروسافت است. این شرکت تاکنون سیستم عاملهای مختلفی ارائه داده است. نخستین بار در سال 1981 بود که شرکت مایکروسافت زمزمه های ارائه سیستم عاملی را که با کاربر خود از طریق ظاهر گرافیکی ارتباط برقرار می کند، مطرح کرد. نخستین نسخه ویندوز، در سال 1985 به بازار عرضه شد با وجود این که این سیستم عامل چندان کامل نبود، اما در مقایسه با سیستم عامل قبلی ، یعنی داس ، امکانات بسیار زیادی داشت، نرم افزارهایی مانند Notepad ,Paint تقویم و داشتن جعبه ابزار مانند Control panel این سیستم عامل را از سیستم عامل قبلی متمایز می کرد. مایکروسافت دو سال بعد، نسخه ی دوم از سیستم عامل ویندوز را ارائه داد. نرم افزاری مانند Excel از آورده های این سیستم عامل ویندوز 0/2 بود.
پس از ارائه نسخه های متعدد از ویندوز 0/2 ، مایکروسافت در سال 1990 ویندوز 0/3 را ارائه کرد. این سیستم عامل به جای اضافه کردن برنامه های کاربردی مختلف ، بر اجرای هم زمان برنامه های مختلف (چند برنامه گی) و اضافه کردن فضای حافظه رایانه توسط حافظه مجازی تکیه کرد. علاوه بر این مسائل ، امکانات مختلفی که مایکروسافت به این ویندوز اضافه کرده بود، باعث شد که این شرکت در فروش آن به موفقیتی عظیم دست پیدا کند. شرکت مایکروسافت تا قبل از ارائه نسخه ی بعدی سیستم عامل خود، یعنی سیستم عامل ویندوز 1/3 ، ده میلیون نسخه از این محصول را به فروش رسانده بود. در ادامه، پس ساز معرفی ویندوز 1/3 توسط مایکروسافت ، این شرکت به موفقیت بیشتری در بازار سیستم عاملها دست یافت به طوری که برخی معتقدند این محصول پایه و اساس بسیاری از طرح های امروزی مایکروسافت بوده است. پس از ویندوز 1/3 مایکروسافت کار روی نسخه جدیدی از ویندوز را آغاز کرد. مایکروسافت این ویندوز را 95 نامید. مایکروسافت این بار نیز در محصول جدید خود فناوری های جدیدی را قرار داده بود. کمی بعد،نسخه جدیدی از ویندوز 95 با نام ویندوز NT 0/4 در چهار مدل مختلف معرفی شد. این ویندوز با ظاهر ویندوز 95 و هسته ای قدرتمندتر ارائه شده بود. در سال 1998، شرکت مایکروسافت ویندوزی شبیه به ویندوز 95 را به بازار عرضه کرد. این ویندوز که ویندوز 98 به شمار می رفت اما با گذشت زمان این حقیقت آشکار شد که نسخه جدید ویندوز، بسیار پایدارتر و قابل اطمینان تر از نسخه های قبلی است. پس از ویندوز پرفروش 98 ، مایکروسافت در سال 2000 میلادی ویندوز2000 را برای کاربران تقریبا حرفه ای ارائه داد. نسخه " سرور" این سیستم عامل شناخته ترین مدل از این نرم افزار به شمار می آید. در این سال ، مایکروسافت ویندوز Me را که شباهت زیادی به ویندوز 98 داشت، به بازار عرضه کرد. اما به نوعی می توان گفت که انقلاب محصولات مایکروسافت در سال 2001 با ورود ویندوز xp اتفاق افتاد. این ویندوز که هم اکنون نیز کاربران فراوانی دارد، چه از نظر ظاهری و چه از نظر کارایی با نسخه های قبلی اش متفاوت است.
ویندوزهای " سرور 2003" و "ویستا" و " سرور 2008" نسخه های دیگر سیستم عامل های ساخت شرکت مایکروسافت است که در سالهای بعد معرفی شد.
ویندوزی جدید در راه است.
اگر نگاهی به نسلهای مختلف سیستم عامل های شرکت مایکروسافت بیندازیم، متوجه خواهیم شد که این شرکت همواره در پی تولید محصولات جدیدتر با قابلیت های گسترده تری نسبت به نسخه های قبلی است. در نتیجه ی این امر، زمزمه های به بازار آمدن نسخه جدید ویندوز از همین حالا شنیده می شود.
نسخه جدید از ویندوز در ابتدا با نامهای “Blackcomb” و " ویانا" معرفی شد، اما در حال حاضر نام آن " ویندوز 7" می باشد و بعید نیست در سال های آینده، این نام نیز تغییر کند. این ویندوز که گفته می شود تا 3 سال آینده به بازار خواهد آمد، نکات قوت زیادی نسبت به نسخه قبلی خود، یعنی ویستا خواهد داشت. اگر چه ممکن است سخن گفتن درباره محصولی که هنوز به بازار نیامده است قطعیت کلام را از بین ببرد اما تایید برخی از خصوصیات این محصول توسط مسئولان شرکت مایکروسافت، احتمال درست بودن کلام را افزایش داده است.
بهره گیری بهتر از پردازنده های چند هسته ای
یکی از مهمترین مزیتهایی که ویندوز 7 خواهد داشت، بهره گیری بهتر از پردازنده های چند هسته ای امروزی خواهد بود. اگر اطلاعاتی درباره بازار قطعات رایانه ای داشته باشید، حتما می دانید که در حال حاضر انواع مختلف پردازنده های چند هسته ای در بازار موجود است و پردازنده های تک هسته ای به تدریج از رده خارج می شود. از طرف دیگر ، برای این که رایانه بتواند از پردازنده چند هسته ای بیشترین بهره ممکن را ببرد، لازم است برنامه ای نیز وجود داشته باشد که با توجه به چندهسته بودن و نوع آن پردازنده نوشته شده باشد. به طور قطع اگر سیستم عامل یک رایانه که مهمترین نرم افزار موجود در آن است با توجه به چند هسته ای بودن پردازنده پیاده سازی شده باشد،کارایی رایانه نیز به طور چشم گیری افزایش خواهد یافت.
افزایش سرعت بالا آمدن ویندوز
بر اساس آمار به دست آمده توسط مایکروسافت، 35 درصد از سیستم عاملهای ویستا پس از روشن کردن رایانه در کمتر از 30 ثانیه بارگذاری می شود. افزایش این زمان در دیگر رایانه های حاوی ویستا را می توان به این موضوع نسبت داد که برخی سرویسهای ویندوز یا برنامه هایی که در ابتدای کار ویندوز بارگذاری می شود، بدون دلیل اجرا می شود. از طرف دیگر ، بارگذاری درایور سخت افزارهای ویندوز و زمان زیادی که برخی از آنها برای بارگذاری نیاز دارد نیز در کند بالا آمدن سیستم عامل موثر است.
به همین دلیل، مایکروسافت برای ساخت ویندوز جدید، تیمی را مسئول کار روی افزایش سرعت بارگذاری کرده است. این تیم وظیفه دارد سرویسهایی را که بارگذاری آنها زمان بر است،شناسایی کند و برای آنها چاره ای بیاندیشد. از طرف دیگر این تیم باید برای بارگذاری درایورها از روشهای پردازش موازی در ابعاد وسیع تری استفاده کند.
خصوصیات جانبی جدید
در نسخه جدید ویندوز، مایکروسافت تلاش خواهد کرد ارتباط بین نرم افزارهای مختلف خود را بیشتر کند. به عنوان مثال در این راستا تلاش شده است ارتباطی بین Internet Explorer و Windows Live Messenger برقرار شود تا حساب یک کاربر در یک رایانه در آنها به راحتی به اشتراک گذاشته شود. از طرف دیگر در نسخه جدید ویندوز، نسخه های جدید نرم افزارهایی مانند Paint و Wordpad نیز عرضه خواهد شد. ادعا شده است که سرعت نصب ویندوز در نسخه جدید افزایش چشم گیری خواهد یافت و برنامه ریزی زیادی برای افزایش سرعت نصب نرم افزارهای مختلف انجام شده است. در مبحث شبکه نیز نرم افزارهای ارتباط با شبکه، پیشرفت بیشتری خواهد داشت و برقراری ارتباط با رایانه های دیگر آسان تر شده است.
سیستم عامل جدید، همچنین قابلیت های زیادی برای کار با وسایل جانبی لمسی ارائه خواهد داد.
پس از عرضه ناموفق ویندوز ویستا و نقدهایی که بر آن ویندوز حتی از طرف کارشناسان خود شرکت مایکروسافت وارد شد، این شرکت در تلاش است که در نسخه جدید، این شکست را به بهترین شکل ممکن جبران کند.
نگاهی به سیستم عامل های ساخت مایکروسافت
در حال حاضر بیش از 90% سیستم عامل های رایانه های موجود در جهان ساخته شرکت مایکروسافت است. این شرکت تاکنون سیستم عاملهای مختلفی ارائه داده است. نخستین بار در سال 1981 بود که شرکت مایکروسافت زمزمه های ارائه سیستم عاملی را که با کاربر خود از طریق ظاهر گرافیکی ارتباط برقرار می کند، مطرح کرد. نخستین نسخه ویندوز، در سال 1985 به بازار عرضه شد با وجود این که این سیستم عامل چندان کامل نبود، اما در مقایسه با سیستم عامل قبلی ، یعنی داس ، امکانات بسیار زیادی داشت، نرم افزارهایی مانند Notepad ,Paint تقویم و داشتن جعبه ابزار مانند Control panel این سیستم عامل را از سیستم عامل قبلی متمایز می کرد. مایکروسافت دو سال بعد، نسخه ی دوم از سیستم عامل ویندوز را ارائه داد. نرم افزاری مانند Excel از آورده های این سیستم عامل ویندوز 0/2 بود.
پس از ارائه نسخه های متعدد از ویندوز 0/2 ، مایکروسافت در سال 1990 ویندوز 0/3 را ارائه کرد. این سیستم عامل به جای اضافه کردن برنامه های کاربردی مختلف ، بر اجرای هم زمان برنامه های مختلف (چند برنامه گی) و اضافه کردن فضای حافظه رایانه توسط حافظه مجازی تکیه کرد. علاوه بر این مسائل ، امکانات مختلفی که مایکروسافت به این ویندوز اضافه کرده بود، باعث شد که این شرکت در فروش آن به موفقیتی عظیم دست پیدا کند. شرکت مایکروسافت تا قبل از ارائه نسخه ی بعدی سیستم عامل خود، یعنی سیستم عامل ویندوز 1/3 ، ده میلیون نسخه از این محصول را به فروش رسانده بود. در ادامه، پس ساز معرفی ویندوز 1/3 توسط مایکروسافت ، این شرکت به موفقیت بیشتری در بازار سیستم عاملها دست یافت به طوری که برخی معتقدند این محصول پایه و اساس بسیاری از طرح های امروزی مایکروسافت بوده است. پس از ویندوز 1/3 مایکروسافت کار روی نسخه جدیدی از ویندوز را آغاز کرد. مایکروسافت این ویندوز را 95 نامید. مایکروسافت این بار نیز در محصول جدید خود فناوری های جدیدی را قرار داده بود. کمی بعد،نسخه جدیدی از ویندوز 95 با نام ویندوز NT 0/4 در چهار مدل مختلف معرفی شد. این ویندوز با ظاهر ویندوز 95 و هسته ای قدرتمندتر ارائه شده بود. در سال 1998، شرکت مایکروسافت ویندوزی شبیه به ویندوز 95 را به بازار عرضه کرد. این ویندوز که ویندوز 98 به شمار می رفت اما با گذشت زمان این حقیقت آشکار شد که نسخه جدید ویندوز، بسیار پایدارتر و قابل اطمینان تر از نسخه های قبلی است. پس از ویندوز پرفروش 98 ، مایکروسافت در سال 2000 میلادی ویندوز2000 را برای کاربران تقریبا حرفه ای ارائه داد. نسخه " سرور" این سیستم عامل شناخته ترین مدل از این نرم افزار به شمار می آید. در این سال ، مایکروسافت ویندوز Me را که شباهت زیادی به ویندوز 98 داشت، به بازار عرضه کرد. اما به نوعی می توان گفت که انقلاب محصولات مایکروسافت در سال 2001 با ورود ویندوز xp اتفاق افتاد. این ویندوز که هم اکنون نیز کاربران فراوانی دارد، چه از نظر ظاهری و چه از نظر کارایی با نسخه های قبلی اش متفاوت است.
ویندوزهای " سرور 2003" و "ویستا" و " سرور 2008" نسخه های دیگر سیستم عامل های ساخت شرکت مایکروسافت است که در سالهای بعد معرفی شد.
ویندوزی جدید در راه است.
اگر نگاهی به نسلهای مختلف سیستم عامل های شرکت مایکروسافت بیندازیم، متوجه خواهیم شد که این شرکت همواره در پی تولید محصولات جدیدتر با قابلیت های گسترده تری نسبت به نسخه های قبلی است. در نتیجه ی این امر، زمزمه های به بازار آمدن نسخه جدید ویندوز از همین حالا شنیده می شود.
نسخه جدید از ویندوز در ابتدا با نامهای “Blackcomb” و " ویانا" معرفی شد، اما در حال حاضر نام آن " ویندوز 7" می باشد و بعید نیست در سال های آینده، این نام نیز تغییر کند. این ویندوز که گفته می شود تا 3 سال آینده به بازار خواهد آمد، نکات قوت زیادی نسبت به نسخه قبلی خود، یعنی ویستا خواهد داشت. اگر چه ممکن است سخن گفتن درباره محصولی که هنوز به بازار نیامده است قطعیت کلام را از بین ببرد اما تایید برخی از خصوصیات این محصول توسط مسئولان شرکت مایکروسافت، احتمال درست بودن کلام را افزایش داده است.
بهره گیری بهتر از پردازنده های چند هسته ای
یکی از مهمترین مزیتهایی که ویندوز 7 خواهد داشت، بهره گیری بهتر از پردازنده های چند هسته ای امروزی خواهد بود. اگر اطلاعاتی درباره بازار قطعات رایانه ای داشته باشید، حتما می دانید که در حال حاضر انواع مختلف پردازنده های چند هسته ای در بازار موجود است و پردازنده های تک هسته ای به تدریج از رده خارج می شود. از طرف دیگر ، برای این که رایانه بتواند از پردازنده چند هسته ای بیشترین بهره ممکن را ببرد، لازم است برنامه ای نیز وجود داشته باشد که با توجه به چندهسته بودن و نوع آن پردازنده نوشته شده باشد. به طور قطع اگر سیستم عامل یک رایانه که مهمترین نرم افزار موجود در آن است با توجه به چند هسته ای بودن پردازنده پیاده سازی شده باشد،کارایی رایانه نیز به طور چشم گیری افزایش خواهد یافت.
افزایش سرعت بالا آمدن ویندوز
بر اساس آمار به دست آمده توسط مایکروسافت، 35 درصد از سیستم عاملهای ویستا پس از روشن کردن رایانه در کمتر از 30 ثانیه بارگذاری می شود. افزایش این زمان در دیگر رایانه های حاوی ویستا را می توان به این موضوع نسبت داد که برخی سرویسهای ویندوز یا برنامه هایی که در ابتدای کار ویندوز بارگذاری می شود، بدون دلیل اجرا می شود. از طرف دیگر ، بارگذاری درایور سخت افزارهای ویندوز و زمان زیادی که برخی از آنها برای بارگذاری نیاز دارد نیز در کند بالا آمدن سیستم عامل موثر است.
به همین دلیل، مایکروسافت برای ساخت ویندوز جدید، تیمی را مسئول کار روی افزایش سرعت بارگذاری کرده است. این تیم وظیفه دارد سرویسهایی را که بارگذاری آنها زمان بر است،شناسایی کند و برای آنها چاره ای بیاندیشد. از طرف دیگر این تیم باید برای بارگذاری درایورها از روشهای پردازش موازی در ابعاد وسیع تری استفاده کند.
خصوصیات جانبی جدید
در نسخه جدید ویندوز، مایکروسافت تلاش خواهد کرد ارتباط بین نرم افزارهای مختلف خود را بیشتر کند. به عنوان مثال در این راستا تلاش شده است ارتباطی بین Internet Explorer و Windows Live Messenger برقرار شود تا حساب یک کاربر در یک رایانه در آنها به راحتی به اشتراک گذاشته شود. از طرف دیگر در نسخه جدید ویندوز، نسخه های جدید نرم افزارهایی مانند Paint و Wordpad نیز عرضه خواهد شد. ادعا شده است که سرعت نصب ویندوز در نسخه جدید افزایش چشم گیری خواهد یافت و برنامه ریزی زیادی برای افزایش سرعت نصب نرم افزارهای مختلف انجام شده است. در مبحث شبکه نیز نرم افزارهای ارتباط با شبکه، پیشرفت بیشتری خواهد داشت و برقراری ارتباط با رایانه های دیگر آسان تر شده است.
سیستم عامل جدید، همچنین قابلیت های زیادی برای کار با وسایل جانبی لمسی ارائه خواهد داد.
پس از عرضه ناموفق ویندوز ویستا و نقدهایی که بر آن ویندوز حتی از طرف کارشناسان خود شرکت مایکروسافت وارد شد، این شرکت در تلاش است که در نسخه جدید، این شکست را به بهترین شکل ممکن جبران کند.
اشتراک در:
پستها (Atom)
